[Fic]Mafia Baby!(1827) PG-13 ตอนที่ 5

posted on 26 May 2010 20:36 by happy-famiglia

 

 

 

Title:  Mafia Baby!

Genre :  Romance , Comedy and very เสื่อม

Rating : PG-13

Pairing : Hibari x Tsuna (1827)

Author : chomexchome

Illustrator : kanonloli

 

 

**ชี้แจงสักนิดก่อน อ่าน**


    -นี่เป็นภาคต่อของวาเลนไทน์ไวทเดย์ค่ะ (หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ 空と雲の関連性 soratokumonokanrensei ) ถึงใครยังไม่เคยอ่านก็รับรองว่าไม่งงชัวร์ กรั่กๆ
    -ส่วนภาคแรกไว้หายขี้เกียจแล้วจะเอามาลงนะคะ //me โดนกระซวกไส้

 

ตัวอย่างปกค่ะ

 

 

 

 

ตอนที่ 5 สวนเอ๋ยสวนสนุก (1)

 

 

 

ด้านทิศตะวันตกของคฤหาสน์สาขาย่อยวองโกเล่ในนามิโมริ สมาชิกแฟมิลี่ที่มาประจำการอยู่ที่นั่นทุกคนต่างรู้ดีว่าบริเวณนั้นมีบ้าน 3 ชั้นเก่าๆโทรมๆอยู่หลังหนึ่งที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นที่อยู่ของปลวก ทว่าแม้มันจะเก่าแค่ไหน หากเมื่อได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแล็บทดลอง(ชั่วคราว)ของจางนินี นักวิทยาศาสตร์มือฉมังของวองโกเล่รุ่นที่สิบแล้ว

 

ที่นั่นก็เลยได้ขึ้นชื่อว่า สยอง ไปแทน...

 

คุณโกคุเดระครับ

 

อะไร?คนที่แวะเวียนมาที่นี่เพราะภารกิจตามหาหัวขโมยหันไปมองเจ้าลูกขนุน จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยกับเส้นผมในถุงเก็บตัวอย่างที่มันเดินถือมาให้ดู แล้วยังไงล่ะ?

 

เจ้าของเสียงห้าวถามแกนๆ ก็ไอ้เส้นผมนั่นพวกเขาทั้งสองคนหาพบกันมาได้สักพักแล้วไม่ใช่เรอะ? แล้วไหงถึงได้...หือ...

 

รายละเอียดนี่มัน...นายแน่ใจ? โกคุเดระถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นข้อมูลประกอบ DNA ที่เพิ่มเติมขึ้นมาเขียนแปะอยู่บนเอกสารที่แปะอยู่หน้าถุง

 

ตอนแรกๆผมก็ลองหาดูจากฐานข้อมูลตำรวจหลายๆที่น่ะนะครับ เพราะไงๆถ้าเป็นหัวขโมย จะมืออาชีพหรือไม่ก็น่าจะมีประวัติอาชญากรรมอยู่ แต่ผลก็คือไม่เจอ สุดท้ายก็เลยลองค้นมั่วๆ ก็พบว่าทฤษฎีที่ว่า ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดนี่มันเจ๋งจริงๆ!”

 

บ้านแกน่ะเซ่!!!” ไอ้หัวเงินตบโต๊ะป้าบเมื่อสำนวนมั่วผิดสถานการณ์ช่างเคืองขี้หู ไม่ได้...นี่ไม่ใช่เวลามารับมุขกับมัน สรุป นายชัวร์ว่าเป็นคนในของพวกเราสินะ?

 

ครับ!” พ่อขนุนสุดฉลาดพยักหน้าหงึก สองคนนี้ไม่ผิดแน่ๆ

 

ได้ยินดังว่าเจ้ามือขวาที่รับผิดชอบกิจการภายในของวองโกเล่ก็ทำหน้าเครียด รายชื่อที่ปรากฏอยู่ในมือและความมั่นใจของคนที่จงรักภักดีรุ่นที่สิบอย่างเจ้าลูกหมูนั่นทำให้มันพูดไม่ออก

 

ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าโจรงี่เง่าที่เข้ามาขโมยสารทดลองไป จะกลายเป็นสองสมาชิกคนสำคัญของวองโกเล่ อา..ปัญหาแบบนี้ดูท่าว่าเขาคงต้องตรวจสอบให้แน่ใจอีกครั้งก่อนจะโทรรายงานรุ่นที่สิบเสียแล้ว

 

อีกหนึ่งวันที่แสนวุ่นวายของเจ้ามือขวาหัวเงินก็เริ่มต้นด้วยประการละฉะนี้

 

เคียวย้า~ เจ้าหนู๊~”

 

แตกต่างจากว่าที่หัวหน้าแก๊งค์วองโกเล่แฟมิลี่ที่กำลังวิ่งยิ้มร่าถือตั๋วเข้าสวนสนุกในเวลานี้เหลือหลาย สำหรับซาวาดะ สึนะโยชิ วันหยุดแต่ละทีนี่ช่างหรรษา ไอ้เรื่องทำโอทีให้แฟมิลี่อย่างที่เจ้าหัวเงินทำอยู่ตอนนี้น่ะรึ? ไว้ก่อนแล้วกันนะ ก็หน้าที่ที่สำคัญที่สุดสำหรับมันตอนนี้คือการทำหน้าที่ป๊ะป๋าที่ดีต่างหากเล่า

 

ทำงานหกวันต่อหนึ่งสัปดาห์ คนที่มีวันหยุดแค่วันเดียวอย่างเขา อย่างน้อยๆก็อยากที่จะมีเวลาให้กับลูกรักบ้างก็ยังดี

 

 

ฮือฮา ฮือฮา

 

 

อะไรกันน่ะ?? กลุ่มคนจำนวนมากที่กำลังมุงดูอะไรสักอย่างอยู่ทำให้สงสัย และแล้วสวรรค์วันหยุดก็โดนกด pause ในทันใด เมื่อพบว่าญี่ปุ่นมุงเหล่านั้นกำลังดูไอ้เด็กตัวแสบในชุดลุยจิตัวหนึ่งกำลังวิ่งไล่อัดตัวมาสคอตปิกาจูของสวนสนุกอยู่อย่างเมามันส์

 

ชะ...

ชุดลุยจิสีเขียว...

ไม่มั้ง...

 

พี่ชายกันดั้มสู้ๆ!”

 

กรูว่าแล้วววววว

 

เสียงเชียร์ของไอ้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเล่นเอาคนเป็นพ่อตาเหลือก ด้านไอ้ลุยจิตัวปัญหาก็ระเบิดลิมิตเบรคไล่เตะมาสคอตปิกาจูสองสามตัวจนหนีกระเจิงไปคนละทิศคนละทางเป็นผลสำเร็จ  เวลานั้นไอ้คนโตสุดรู้สึกเหมือนได้ยิน  victory theme จากไฟนอลแฟนตาซีดังแว่วมาแต่ไกล

 

อะหือ...กรูเห็น exp มันขึ้นปั่บๆเลยว่ะ...

 

เสียงวิพากษ์และเสียงซุบซิบของผู้ปกครองที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นดังไม่น้อย บ้างก็ขำ บ้างก็บ่นว่าผู้ปกครองของคู่หูมาริโอ้ & ลุยจินั่นเป็นใคร ทำไมไม่ดูแลลูกเต้าให้ดี เล่นเอาคนกำลังอึ้งได้สติต้องรีบวิ่งไปคว้าพวกมันทั้งสองตัวที่กำลังจะเก็บเลเวลต่อเอาไว้

 

ขอโทษครับ ขออภัยด้วยครับ สึนะก้มหัวปะหลกๆแค่นั้นแล้วพาคู่หูซ่อมท่อเผ่นทันที

 

[ไปขอโทษทำไม?] ลุยจิใบ้เขียนถามเมื่อมาหยุดพักหายใจกันตรงเก้าอี้นั่ง