[Fic]Mafia Baby!(1827) PG-13 ตอนที่ 4

posted on 22 May 2010 18:57 by happy-famiglia

Title:  Mafia Baby!

Genre :  Romance , Comedy and very เสื่อม

Rating : PG-13

Pairing : Hibari x Tsuna (1827)

Author : chomexchome

Illustrator : kanonloli

 

 

**ชี้แจงสักนิดก่อน อ่าน**


    -นี่เป็นภาคต่อของวาเลนไทน์ไวทเดย์ค่ะ (หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ 空と雲の関連性 soratokumonokanrensei ) ถึงใครยังไม่เคยอ่านก็รับรองว่าไม่งงชัวร์ กรั่กๆ
    -ส่วนภาคแรกไว้หายขี้เกียจแล้วจะเอามาลงนะคะ //me โดนกระซวกไส้

 

ตัวอย่างปกค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่ 4 -เรื่องราวในวันนั้น-

 

 

 

 

 

                เปาโลกับโรมิโอจะเป็นยังไงบ้างนะ...? ถึงฉันจะยอมถูกจับมา แต่เจ้าพวกโอเรโร่ก็ไม่ใช่พวกที่จะไว้ใจได้ง่ายๆ...ลูกน้องของฉันทั้งสองคนจะปลอดภัยมั้ยนะ...?

 

                ไม่น่าเชื่อว่ามันจะอึดขนาดนี้

 

                ก็แหงล่ะ ไม่งั้นเจ้าหนุ่มนี่จะเป็นถึงว่าที่บอสรุ่นต่อไปของวองโกเล่ได้ไงกันล่ะ

 

                แกพูดก็ถูก แต่ฉันดูแล้วไม่อยากจะเชื่อ หน้าละอ่อน ร่างกายผอมแห้งแรงน้อยแบบนี้น่ะนะ

 

                จะว่าไปแล้ว ฉันเคยได้ยินข่าวลือเรื่องที่ไอ้หมอนี่มันเป็นตุ๊ดว่ะ

 

                หา?

 

                จริงๆนะเว้ย แกดูหน้ามันแล้วจะเถียงฉันเรอะ?

               

                ฉันไม่ได้เป็นตุ๊ด เก้ง กวาง หรือกระเทยที่ไหนซะหน่อย...ฉันชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย เพียงแต่ฉันรักคุณฮิบาริต่างหากล่ะ อา...เรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ไม่ควรจะเถียงสินะ...แต่ไม่ว่ายังไง...ตอนนี้ร่างกายขยับไม่ไหวแล้ว พวกนั้นให้มอร์ฟีนฉันเสียจนมึนไปหมด บ้าจริง นี่ฉันเป็นตุ๊ดหรือเปล่านะ?

 

                ริโด้ นี่แกให้มอร์ฟีนมันเยอะเกินไปเปล่าน่ะ ตามันถึงได้ลอยขนาดนั้น

 

                เปล่านะ แค่ฉีดติดต่อกันเท่านั้นเอง ฮ่าๆๆๆ

 

ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวแม่งก็ติดจนลำบากพวกเราอีก

 

เหอะน่า ฉันสงสารมันว่ะ บอสเล่นส่งทีมทรมานมืออาชีพมาเลย อึ๋ย ฉันล่ะขนลุกจริงๆเวลานึกถึงขั้นตอนของไอ้พวกโรคจิตพวกนั้น

 

นั่นสิ ทั้งที่โดนไปชุดใหญ่แต่มันก็ไม่ยอมทำตามที่บอสเราต้องการ เพราะงั้นฉันว่ามันไม่ใช่ตุ๊ดชัวร์

 

มันวกไปเรื่องนั้นได้ไงวะ

 

ก็มันอึดดี แต่ถ้ามันเป็นตุ๊ดก็ไม่เลวแฮะ

 

หา?

 

ก็นอกจากวิธีทรมานแล้วยังมีวิธีชิงรักหักสวาทให้มันหลงในตำรากามสูตรฉันน่ะเซ่ ฮ่าๆๆๆ

 

ก็จริง แต่เมียแกโทรมาบอกฉันว่าอย่าเอาเอดส์กลับบ้านว่ะ โตโต้

 

อึ๋ย...นี่คุณนายหล่อนรู้เรื่องอะไรของฉันมั่งวะเนี่ย

 

ถ้าพวกนายจะเข้ามา...อย่าหวังเลยว่าจะรอด...เอ่อ...ฉันหมายถึงฉันน่ะนะ ตอนนี้ทั้งร่างฉันขยับไม่ได้ เป็นแผลเหวอหวะจากการโดนทรมานเต็มไปหมด พวกนั้นทำไมต้องใช้แส้ด้วยนะ SM เหรอ? เอ๋...ทำไมฉันมาคิดเรื่องเจ็บๆแบบนี้ขึ้นมานะ ฤทธิ์มอร์ฟีนทำให้ฉันรู้สึกเหมือนบินได้

 

ก่อนหน้านั้นรู้สึกว่าเล็บจะถูกถอดออกไป บางนิ้วถูกหัก หลังของฉันถูกแส้ฟาดเสียจนนอนหงายไม่ได้ ด้านหน้าก็ระบมเพราะโดนซ้อม ฉันได้แต่นั่ง ยังดีที่สองคนข้างนอกห้องขังของฉันดูบ้าๆ ถึงได้ฉีดมอร์ฟีนระงับปวดให้กับฉันติดต่อกัน

 

ฉันได้ร้องอย่างน่าสมเพชไปหรือเปล่านะ? อา...แต่ถ้าร้องแล้วทำให้พวกมันสงสารจนปล่อยฉันไปก็น่าร้องอยู่หรอก คราวหน้าที่กลุ่มคนพวกนั้นมาอีก ฉันจะร้องให้น่าสงสาร เพื่อจะได้ออกไปซักที ฉันอยากกลับบ้าน...

 

รีบอร์น โกคุเดระคุง ยามาโมโตะ...ทำไมไม่มาช่วยฉันซักทีล่ะ

 

ฉัน...โดนจับมาที่นี่กี่วันแล้วนะ...บอสโอเรโร่...นายจะไม่มีวันได้รับความยินยอมจากฉันหรอก...ไม่มีวัน...เพราะถ้าฉันยอมทำตามที่นายต้องการ ฉันคงโดนรีบอร์นฆ่าตายแหงๆ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า...

 

ได้เวลาให้อาหารมันแล้วนี่

 

สภาพเป็นผักแบบนั้นแกคิดว่ามันจะกระเดือกอะไรลงอีกล่ะ

 

เออ แต่...ให้แค่พวกเกลือแร่ผ่านสายน้ำเกลืออีกแล้วเรอะ เฮ้อ...นับวันมโนธรรมฉันยิ่งเจ็บปวดแฮะ

 

นายสั่งมานี่หว่า...รีบๆทำเหอะ...

 

ฉันกลอกตาไปมองถุงเกลือแร่และสารอาหารต่างๆที่ถูกนำมาเปลี่ยนแทนที่ของเดิม บางคราวถ้าฉันมีสติและพอจะทานอะไรได้ สองคนนี้ก็จะอาหารปกติมาส่งให้ แต่ถ้าฉันอยู่ในสภาพเป็นผักอย่างวันนี้ ฉันก็ได้แต่มีชีวิตอยู่ด้วยของจากสายน้ำเกลือ

 

การทรมานเบาหนักสลับกัน...ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะโดนหนักหรือเบา...ฉันไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ฉันจะทานอาหารอย่างมนุษย์ปกติได้หรือไม่ อา...ฉันต้องเลิกคิดเรื่องนี้ เพราะมันจะบั่นทอนจิตใจฉันและทำให้ฉันอดทนต่อไปไม่ไหว

 

ฉันจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างของโอเรโร่บอสไม่ได้เด็ดขาด ถึงจะไม่เต็มใจแต่ชื่อของวองโกเล่ก็อยู่บนบ่าฉัน ยังมีคนรอฉันกลับไป ที่สำคัญฉันต้องรักษาสัญ...ไม่ได้...ฉันต้องห้ามคิดถึงเขาคนนั้น...เพราะเขาคนนั้นจะทำให้ฉันอ่อนแอ...

 

ฉันไม่อาจร้องไห้ได้ในเวลานี้

 

 

 

 

ไม่เห็นหรือว่าเขาน่าเวทนาแค่ไหน?

 

ค...คุณหนูมาเรีย!? ข...เข้ามาที่คุมขังได้ยังไงกันครับ!?”

 

พวกนายสองคนออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับซาวาดะ สึนะโยชิ

 

แต่...แต่ว่า...

 

ทำไม? คิดว่าฉันจะขัดคำสั่งของคุณพ่อ ทรยศแฟมิลี่แล้วปล่อยคนๆนี้ไปเหรอ?

 

ไม่หรอกครับ...คือ...เข้าใจแล้ว...

 

ฉันได้ยินเสียงปิดประตูเหล็กดังขึ้น จากนั้นหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งก็มายืนอยู่ข้างๆฉัน โอ้โห...สวยจริงๆเลย ผู้หญิงฝรั่งนี่สวยจริงๆเลยนะ เธอดูราวกับนางฟ้าที่มาโปรดขุมนรกแห่งนี้

 

นาย...ได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่า?

 

ได้ยินสิ เข้าใจด้วย เก่งจัง พูดภาษาญี่ปุ่นก็ได้ แต่น่าเสียดายจริงๆที่ตอนนี้ฉันขยับปากพูดมากๆไม่ไหว

 

...อือ... ฉันตอบไปแค่นั้น หวังว่าหล่อนคงเข้าใจ

 

ฉันชื่อมาเรีย เป็นลูกสาวของบอสโอเรโร่คนปัจจุบัน

 

ฉันเงียบรอฟังเธอพูดต่อ ถ้าเป็นการต่อรองให้ฉันยอมศิโรราบ ฉันจะไม่พูดอะไรอีกต่อไป แต่ถ้ามาคุยกันเรื่องอื่นล่ะก็...อา...ฉันหวังให้มันเป็นแบบนั้นนะ

 

ฉันมีเวลาไม่มากนัก ดังนั้น ง่ายๆเลยแล้วกัน ฉันจะช่วยนายออกไปจากที่นี่ แต่นายต้องรับป