[Fic]Mafia Baby!(1827) PG-13 ตอนที่ 4

posted on 22 May 2010 18:57 by happy-famiglia

Title:  Mafia Baby!

Genre :  Romance , Comedy and very เสื่อม

Rating : PG-13

Pairing : Hibari x Tsuna (1827)

Author : chomexchome

Illustrator : kanonloli

 

 

**ชี้แจงสักนิดก่อน อ่าน**


    -นี่เป็นภาคต่อของวาเลนไทน์ไวทเดย์ค่ะ (หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ 空と雲の関連性 soratokumonokanrensei ) ถึงใครยังไม่เคยอ่านก็รับรองว่าไม่งงชัวร์ กรั่กๆ
    -ส่วนภาคแรกไว้หายขี้เกียจแล้วจะเอามาลงนะคะ //me โดนกระซวกไส้

 

ตัวอย่างปกค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่ 4 -เรื่องราวในวันนั้น-

 

 

 

 

 

                เปาโลกับโรมิโอจะเป็นยังไงบ้างนะ...? ถึงฉันจะยอมถูกจับมา แต่เจ้าพวกโอเรโร่ก็ไม่ใช่พวกที่จะไว้ใจได้ง่ายๆ...ลูกน้องของฉันทั้งสองคนจะปลอดภัยมั้ยนะ...?

 

                ไม่น่าเชื่อว่ามันจะอึดขนาดนี้

 

                ก็แหงล่ะ ไม่งั้นเจ้าหนุ่มนี่จะเป็นถึงว่าที่บอสรุ่นต่อไปของวองโกเล่ได้ไงกันล่ะ

 

                แกพูดก็ถูก แต่ฉันดูแล้วไม่อยากจะเชื่อ หน้าละอ่อน ร่างกายผอมแห้งแรงน้อยแบบนี้น่ะนะ

 

                จะว่าไปแล้ว ฉันเคยได้ยินข่าวลือเรื่องที่ไอ้หมอนี่มันเป็นตุ๊ดว่ะ

 

                หา?

 

                จริงๆนะเว้ย แกดูหน้ามันแล้วจะเถียงฉันเรอะ?

               

                ฉันไม่ได้เป็นตุ๊ด เก้ง กวาง หรือกระเทยที่ไหนซะหน่อย...ฉันชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย เพียงแต่ฉันรักคุณฮิบาริต่างหากล่ะ อา...เรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ไม่ควรจะเถียงสินะ...แต่ไม่ว่ายังไง...ตอนนี้ร่างกายขยับไม่ไหวแล้ว พวกนั้นให้มอร์ฟีนฉันเสียจนมึนไปหมด บ้าจริง นี่ฉันเป็นตุ๊ดหรือเปล่านะ?

 

                ริโด้ นี่แกให้มอร์ฟีนมันเยอะเกินไปเปล่าน่ะ ตามันถึงได้ลอยขนาดนั้น

 

                เปล่านะ แค่ฉีดติดต่อกันเท่านั้นเอง ฮ่าๆๆๆ

 

ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวแม่งก็ติดจนลำบากพวกเราอีก

 

เหอะน่า ฉันสงสารมันว่ะ บอสเล่นส่งทีมทรมานมืออาชีพมาเลย อึ๋ย ฉันล่ะขนลุกจริงๆเวลานึกถึงขั้นตอนของไอ้พวกโรคจิตพวกนั้น

 

นั่นสิ ทั้งที่โดนไปชุดใหญ่แต่มันก็ไม่ยอมทำตามที่บอสเราต้องการ เพราะงั้นฉันว่ามันไม่ใช่ตุ๊ดชัวร์

 

มันวกไปเรื่องนั้นได้ไงวะ

 

ก็มันอึดดี แต่ถ้ามันเป็นตุ๊ดก็ไม่เลวแฮะ

 

หา?

 

ก็นอกจากวิธีทรมานแล้วยังมีวิธีชิงรักหักสวาทให้มันหลงในตำรากามสูตรฉันน่ะเซ่ ฮ่าๆๆๆ

 

ก็จริง แต่เมียแกโทรมาบอกฉันว่าอย่าเอาเอดส์กลับบ้านว่ะ โตโต้

 

อึ๋ย...นี่คุณนายหล่อนรู้เรื่องอะไรของฉันมั่งวะเนี่ย

 

ถ้าพวกนายจะเข้ามา...อย่าหวังเลยว่าจะรอด...เอ่อ...ฉันหมายถึงฉันน่ะนะ ตอนนี้ทั้งร่างฉันขยับไม่ได้ เป็นแผลเหวอหวะจากการโดนทรมานเต็มไปหมด พวกนั้นทำไมต้องใช้แส้ด้วยนะ SM เหรอ? เอ๋...ทำไมฉันมาคิดเรื่องเจ็บๆแบบนี้ขึ้นมานะ ฤทธิ์มอร์ฟีนทำให้ฉันรู้สึกเหมือนบินได้

 

ก่อนหน้านั้นรู้สึกว่าเล็บจะถูกถอดออกไป บางนิ้วถูกหัก หลังของฉันถูกแส้ฟาดเสียจนนอนหงายไม่ได้ ด้านหน้าก็ระบมเพราะโดนซ้อม ฉันได้แต่นั่ง ยังดีที่สองคนข้างนอกห้องขังของฉันดูบ้าๆ ถึงได้ฉีดมอร์ฟีนระงับปวดให้กับฉันติดต่อกัน

 

ฉันได้ร้องอย่างน่าสมเพชไปหรือเปล่านะ? อา...แต่ถ้าร้องแล้วทำให้พวกมันสงสารจนปล่อยฉันไปก็น่าร้องอยู่หรอก คราวหน้าที่กลุ่มคนพวกนั้นมาอีก ฉันจะร้องให้น่าสงสาร เพื่อจะได้ออกไปซักที ฉันอยากกลับบ้าน...

 

รีบอร์น โกคุเดระคุง ยามาโมโตะ...ทำไมไม่มาช่วยฉันซักทีล่ะ

 

ฉัน...โดนจับมาที่นี่กี่วันแล้วนะ...บอสโอเรโร่...นายจะไม่มีวันได้รับความยินยอมจากฉันหรอก...ไม่มีวัน...เพราะถ้าฉันยอมทำตามที่นายต้องการ ฉันคงโดนรีบอร์นฆ่าตายแหงๆ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า...

 

ได้เวลาให้อาหารมันแล้วนี่

 

สภาพเป็นผักแบบนั้นแกคิดว่ามันจะกระเดือกอะไรลงอีกล่ะ

 

เออ แต่...ให้แค่พวกเกลือแร่ผ่านสายน้ำเกลืออีกแล้วเรอะ เฮ้อ...นับวันมโนธรรมฉันยิ่งเจ็บปวดแฮะ

 

นายสั่งมานี่หว่า...รีบๆทำเหอะ...

 

ฉันกลอกตาไปมองถุงเกลือแร่และสารอาหารต่างๆที่ถูกนำมาเปลี่ยนแทนที่ของเดิม บางคราวถ้าฉันมีสติและพอจะทานอะไรได้ สองคนนี้ก็จะอาหารปกติมาส่งให้ แต่ถ้าฉันอยู่ในสภาพเป็นผักอย่างวันนี้ ฉันก็ได้แต่มีชีวิตอยู่ด้วยของจากสายน้ำเกลือ

 

การทรมานเบาหนักสลับกัน...ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะโดนหนักหรือเบา...ฉันไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ฉันจะทานอาหารอย่างมนุษย์ปกติได้หรือไม่ อา...ฉันต้องเลิกคิดเรื่องนี้ เพราะมันจะบั่นทอนจิตใจฉันและทำให้ฉันอดทนต่อไปไม่ไหว

 

ฉันจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างของโอเรโร่บอสไม่ได้เด็ดขาด ถึงจะไม่เต็มใจแต่ชื่อของวองโกเล่ก็อยู่บนบ่าฉัน ยังมีคนรอฉันกลับไป ที่สำคัญฉันต้องรักษาสัญ...ไม่ได้...ฉันต้องห้ามคิดถึงเขาคนนั้น...เพราะเขาคนนั้นจะทำให้ฉันอ่อนแอ...

 

ฉันไม่อาจร้องไห้ได้ในเวลานี้